Dün tüm gün evde yattım.Halsizlik diz boyu işe bile gelemedim. Patronum melek gibi adamdır sağolsun hiçbir şey demedi. Hatta sabah kapıda karşılaştık geçmiş olsun hastaymışsın dedi,ilgilenmesi bile yetti bana. Başka patron olsa rapor yok bişi yok sen kimsin işe gelmiyorsun der. Buradan patronuma kocaman kocaman öpücükler:)
Sabah kalktım hala kırgın vücut,halsiz:( Binalar dışarıya göre soğuk ayakları üşütmemek lazım daha fazla. Giydim kalın bir çorap,üzerine siyah tayt ,onun üstü bir diz üstü çorap çektim ugg’ları da ayağıma gören Kartalkaya’ya board’a gidiyorum sanır:) Ama o kadar alışmış ki millet benim deliliğime ofiste bir gün plaza woman bir gün deli bozuk kıyafet kimse bişi demiyo:) Delidir ne yapsa yeridir kıvamında bakışlar dışında sorun yok:)))
Ama ben hala üşüyorum,sanki ayaklarım buz kalıbı üzerinde duruyor. Offf ya şerefsiz virüs çık artık fücudumdan,defol,git başka yerde kuluçkaya yat doğur,kümes mi lan benim bünyem:)))) Tanrım bir an önce akşam ola ve ben evime gidip battaniye altında kuluçkaya yata:)))
